De grondslag is artikel 30, § 2, van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten. Het geboorteverlof bedraagt twintig dagen, die u naar keuze in één keer of gespreid opneemt binnen vier maanden te rekenen vanaf de dag van de bevalling. Die dag telt zelf mee. Het recht komt toe aan de werknemer langs wiens zijde de afstamming vaststaat, dus de juridische vader of meemoeder. Staat de afstamming enkel vast ten aanzien van de moeder, dan kan de meeouder het verlof nemen als hij of zij bij de geboorte wettelijk met haar samenwoont, of al drie jaar onafgebroken op permanente en affectieve wijze met haar samenwoont. Het kind moet bij de moeder zijn hoofdverblijfplaats hebben en er mag geen huwelijksbeletsel door bloedverwantschap bestaan. Per kind heeft slechts één werknemer recht op geboorteverlof.
Tijdens de eerste drie dagen behoudt u uw loon ten laste van de werkgever. Voor de overige dagen betaalt het ziekenfonds een uitkering, als u voldoet aan de voorwaarden van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen. Artikel 30, § 3/1 verplicht u de werkgever vooraf in kennis te stellen, zonder vormvereiste of minimumtermijn. Artikel 30, § 4 verbiedt de werkgever de arbeidsovereenkomst eenzijdig te beëindigen vanaf die kennisgeving tot vijf maanden na de bevalling, behalve om redenen die vreemd zijn aan het verlof en die hij moet bewijzen. Ontbreekt zo een reden, dan is hij een forfaitaire vergoeding van zes maanden brutoloon verschuldigd, bovenop een eventuele verbrekingsvergoeding. Artikel 30, § 5 beschermt werknemers met een overeenkomst voor bepaalde tijd of voor uitzendarbeid tegen een niet-hernieuwing wegens de geboorte; bij uitzendarbeid geldt daarvoor de gebruiker als werkgever. De FOD Werkgelegenheid licht die regels toe op zijn officiële pagina over geboorteverlof bij de FOD Werkgelegenheid.