De basis ligt nog altijd in de federale herstelwet van 22 januari 1985 houdende sociale bepalingen, hoofdstuk IV, afdeling 6. Na de regionalisering heeft Vlaanderen die afdeling herschreven bij het decreet van 12 oktober 2018 houdende het Vlaams opleidingsverlof. Artikel 111, § 1 geeft de werknemer het recht om afwezig te zijn "met behoud van het geplafonneerde loon dat op het gewone tijdstip moet worden uitbetaald". De uitvoering staat in het besluit van de Vlaamse Regering van 21 december 2018, gewijzigd bij het besluit van 19 juni 2026.
Bij die hervorming daalde de minimale tewerkstelling naar 50 procent en kregen weekendwerkers toegang, als hun werkuren samenvallen met de opleiding. Het decreet van 8 mei 2026 bepaalt dat een opleiding maar één keer met opleidingsverlof gevolgd kan worden, tenzij u het certificaat door overmacht niet behaalde, en maakt de arbeidsrechtbank uitdrukkelijk bevoegd voor geschillen (artikel 582, 5°, Gerechtelijk Wetboek).
Uw persoonlijk maximum bedraagt 125 uur per schooljaar bij een voltijdse tewerkstelling, naar rato van uw tewerkstellingspercentage in maart. Volgt u in hetzelfde schooljaar ook een opleiding op voorstel van uw werkgever, dan verdubbelt dat maximum. De ontslagbescherming staat in artikel 118 van de herstelwet: vanaf de aanvraag tot het einde van de opleiding is ontslag alleen mogelijk om redenen die vreemd zijn aan de aanvraag, en de werkgever moet die redenen bewijzen. Anders is een vergoeding van drie maanden loon verschuldigd, bovenop de gewone vergoedingen bij ontslag. Het Grondwettelijk Hof oordeelde in arrest nr. 63/2026 dat die forfaitaire vergoeding niet discriminerend is. De termijnen en de aanvraag met het inschrijvingsattest beschrijft de Vlaamse overheid op haar pagina over Vlaams opleidingsverlof aanvragen bij de werkgever.