Sinds 1 juli 2022 staat het schenkingsrecht in boek 4 "Nalatenschappen, schenkingen en testamenten" van het Burgerlijk Wetboek. De belangrijkste regels voor een bankgift zijn verspreid over dat boek. Volgens artikel 4.161 heeft een schenking pas gevolg na de aanvaarding, artikel 4.163 laat de ouders en de andere bloedverwanten in de opgaande lijn een schenking aan een minderjarige aanvaarden, en artikel 4.172 staat de schenker toe een recht van terugkeer te bedingen voor het geval de begiftigde vóór hem overlijdt. Een bankgift is onherroepelijk; ze kan alleen worden herroepen wegens ondankbaarheid of ontbonden wegens niet-uitvoering van een last (artikelen 4.173 en 4.174). Een uitzondering: een schenking tussen echtgenoten tijdens het huwelijk blijft volgens artikel 4.240 altijd herroepelijk.
Voor de familie telt vooral de inbreng. Volgens artikel 4.83 moet een kind of kleinkind dat erft, inbrengen wat het bij leven rechtstreeks of onrechtstreeks heeft gekregen, tenzij de schenking met zekerheid buiten deel werd gedaan. De inbreng gebeurt in waarde, tegen de waarde op de dag van de schenking, geïndexeerd tot het overlijden (artikel 4.90). Giften aan een echtgenoot of wettelijk samenwonende zijn niet inbrengbaar. Wie de inbrengregeling later wil wijzigen, heeft volgens artikel 4.84 een notariële akte nodig, dus de keuze hoort in de verklaring zelf.
Fiscaal geldt de Vlaamse Codex Fiscaliteit wanneer de schenker in de vijf jaar vóór de schenking zijn fiscale woonplaats het langst in Vlaanderen had. Een bankgift moet niet worden geregistreerd en kost dan geen schenkbelasting. Overlijdt de schenker binnen vijf jaar na de schenking, dan valt de gift in de erfbelasting; voor schenkingen tot eind 2024 bleef dat drie jaar. Wie bewust laat registreren, betaalt een vlak tarief van 3 % in de rechte lijn en tussen partners en 7 % voor anderen. De Vlaamse Belastingdienst legt het verschil uit op zijn pagina over de registratie van een schenking van roerende goederen.