De verklaring opent met de bestemmeling, uw identiteit, uw adres en een telefoonnummer of e-mailadres waarop de instelling u kan bereiken. Daarna bevestigt u in welke hoedanigheid u de woning bewoont: als eigenaar, als huurder of op een andere grond, zoals een vruchtgebruik. Huurt u, dan kiest u of u een schriftelijk akkoord van de verhuurder bijvoegt. Zonder akkoord blijft u volgens de tekst als huurder verantwoordelijk tegenover de verhuurder, ook voor het gebruik dat de inwonende persoon van de woning maakt.
Centraal staat de identificatie van de gehuisveste persoon: naam, geboortedatum en band met u, eventueel aangevuld met de minderjarige kinderen die meekomen. De datum waarop de persoon werkelijk bij u is komen wonen, staat erbij, net als de duur van de huisvesting en het antwoord op de vraag of de persoon kosteloos inwoont of een bijdrage betaalt. Wie iemand een tijd gratis laat inwonen en de afspraken over gebruik en teruggave wil vastleggen, kan daarnaast een bruikleenovereenkomst tussen particulieren opstellen.
Wat volgt, beschermt u. De tekst zegt dat het attest geen aangifte van adreswijziging is, het onderzoek van de gemeente niet vervangt en geen verbintenis tot tenlasteneming inhoudt. Hij wijst op de mogelijke gevolgen voor uitkeringen en toeslagen, en op de strafrechtelijke sanctie bij een valse verklaring. Wijzigt de situatie, dan meldt u dat schriftelijk aan de bestemmeling. Als bijlage voegt u een kopie van uw identiteits- of verblijfskaart toe; desgewenst tekent de gehuisveste persoon mee en is er ruimte voor de wettiging van de handtekening.