Sinds de wet van 30 juli 2018 verwijst artikel 17, 3°, van de Arbeidsovereenkomstenwet naar het begrip bedrijfsgeheim uit artikel I.17/1 van het Wetboek van economisch recht. De werknemer mag een bedrijfsgeheim niet onrechtmatig verkrijgen, gebruiken of openbaar maken, mag geen geheimen in verband met persoonlijke of vertrouwelijke aangelegenheden bekendmaken en mag geen daden van oneerlijke concurrentie stellen, tijdens en na de arbeidsovereenkomst. De oude formule over "fabrieksgeheimen en zakengeheimen" is verdwenen. U leest de geconsolideerde tekst in de Arbeidsovereenkomstenwet op Justel, de databank van het Belgisch Staatsblad.
Informatie is pas een bedrijfsgeheim als drie voorwaarden samen vervuld zijn: ze is niet algemeen bekend, ze heeft handelswaarde omdat ze geheim is, en de werkgever heeft redelijke maatregelen genomen om ze geheim te houden. Op die derde voorwaarde lopen veel procedures stuk. Een ondertekende geheimhoudingsovereenkomst met uw werknemer, beperkte toegangsrechten en een ICT-beleid helpen aantonen dat u die maatregelen nam. Tegelijk bepaalt artikel XI.332/2, § 2, WER dat de bescherming van bedrijfsgeheimen de mobiliteit van werknemers niet mag beperken: ervaring en vaardigheden die iemand eerlijk heeft opgedaan, neemt hij mee.
Artikel 18 van de Arbeidsovereenkomstenwet beperkt de aansprakelijkheid van de werknemer tot bedrog, zware schuld en eerder gewoonlijke dan toevallige lichte schuld. Van die regel kan een individuele overeenkomst niet afwijken, op straffe van nietigheid; alleen een algemeen verbindend verklaarde cao kan dat. Een melding volgens de wet van 28 november 2022 over de bescherming van melders kan contractueel niet worden beperkt. Geschillen over de overeenkomst gaan naar de arbeidsrechtbank, ook over een bedrijfsgeheim dat tijdens de tewerkstelling werd geschonden. Gebeurt het misbruik na het vertrek, dan is de ondernemingsrechtbank in de zetel van een hof van beroep bevoegd; een stakingsvordering gaat naar haar voorzitter.