Het klassieke moment is het begin van een techstartup: twee ontwikkelaars en een commercieel profiel bouwen een eerste versie van hun product, lang voor de notaris. Wie op dat moment niets tekent, merkt pas bij de eerste investeerder dat de rechten op de code bij drie privépersonen liggen. Investeerders vragen in hun due diligence bijna altijd naar die keten van rechten en naar vesting, en een oprichtersovereenkomst met beide clausules beantwoordt die vragen meteen.
Een tweede situatie is de oprichter die iets meebrengt: een stuk software dat hij vroeger schreef, een domeinnaam, een klantenbestand. Dan moet u kiezen of dat als inbreng in natura wordt ingebracht, met een revisorverslag, of dat de oprichter eigenaar blijft en een licentie geeft. Onze oprichtersovereenkomst laat beide toe. Een derde geval is de oprichter die nog in loondienst werkt en deeltijds meebouwt. Zijn inzet moet concreet worden vastgelegd, en het is verstandig zijn arbeidsovereenkomst na te lezen: de rechten op software die een werknemer bij de uitoefening van zijn taken schrijft, worden, tenzij anders is overeengekomen, vermoed aan zijn werkgever toe te komen (artikel XI.296 WER).
De vesting begint in ons model op de datum van ondertekening, zodat het werk vóór de oprichting meetelt. En wanneer een van de oprichters twijfelt of hij blijft, regelt de oprichtersovereenkomst nu al wat er gebeurt als hij vóór de notaris afhaakt. Wie na de oprichting meteen ook statuten, een aandeelhoudersovereenkomst en arbeidsovereenkomsten nodig heeft, werkt vaak met een onbeperkt abonnement op alle modellen.