De brief opent met uw gegevens, die van de werkgever en uw functie, en vermeldt dan de juiste rechtsgrond: de cao nr. 45 voor de privésector, het koninklijk besluit van 11 oktober 1991 voor de werknemers die er niet onder vallen. Daarna volgt de gebeurtenis, met de datum en een korte beschrijving in uw eigen woorden, gekoppeld aan de juiste categorie van artikel 2. Bij een andere gebeurtenis citeert de brief de volledige definitie en vraagt hij subsidiair een erkenning in onderling akkoord.
Voor de duur kiest u vaste dagen of uren, of een open afwezigheid: dan vermeldt de brief de eerste dag, verwijst hij naar de nodige tijd van artikel 3 en belooft hij u te laten weten wanneer u het werk hervat. Drie formules dekken de verwittiging: vooraf met de brief zelf, de bevestiging van een eerdere verwittiging, bijvoorbeeld per telefoon, of zo spoedig mogelijk wanneer vooraf echt niet kon. Het bewijs voegt u bij, of u biedt het aan op verzoek.
U vermeldt ook hoeveel dagen u dit kalenderjaar al opnam, zodat de werkgever het maximum kan nagaan. De brief erkent dat de afwezigheid onbetaald is, maar vraagt de toepassing van een gunstiger regeling, die u bij naam kunt noemen. Hij stelt ook dat u de gemiste uren niet hoeft in te halen, tenzij u dat samen afspreekt, zoals het commentaar bij de cao nr. 45 aangeeft. Een vraag om ontvangstbevestiging en een ontvangstblok bij persoonlijke overhandiging sluiten de brief af.