Het klassieke geval is de vrijwilliger die na jaren in het bestuur van een sportclub of een oudercomité de fakkel wil doorgeven. Hij wil een nette afsluiting, vaak met een datum die samenvalt met de volgende algemene vergadering, zodat de leden meteen een opvolger kunnen kiezen. Een tweede situatie is een meningsverschil over de koers van de vereniging. Wie het niet eens is met een beslissing die hij niet wil dragen, stapt beter tijdig uit en legt dat schriftelijk vast; de brief laat ruimte om de reden te vermelden, maar dat is nooit verplicht.
Ook beroepsbestuurders gebruiken deze brief. Een advocaat, bedrijfsrevisor of consultant die via zijn vennootschap in het bestuur van een zorg- of onderwijsvzw zetelt, neemt ontslag in naam van die vennootschap. Zij ondertekent via haar eigen bestuurder, en de brief vermeldt haar ondernemingsnummer, RPR en vaste vertegenwoordiger. Wie zo'n vennootschap opricht of herstructureert, vindt de nodige stukken bij een vennootschap of vereniging oprichten.
Een randgeval verdient aandacht: de bestuurder die ook dagelijks bestuurder is of alleen de vereniging mag vertegenwoordigen. Zonder uitdrukkelijke vermelding blijft onduidelijk of die opdracht met het mandaat eindigt, terwijl banken en leveranciers net op die bevoegdheden letten. Een tweede randgeval is het bestuur dat door uw vertrek onder het wettelijke minimum zakt. Dan moet u bewust kiezen tussen een onvoorwaardelijk ontslag en de bereidheid om op verzoek nog even aan te blijven.