Reżim pożyczki tworzą art. 720 do 724 KC uzupełnione przepisami ogólnymi o zobowiązaniach. Forma dokumentowa zastrzeżona jest jedynie dla celów dowodowych, więc jej brak nie unieważnia umowy, ale zgodnie z art. 74 § 1 KC zamyka drogę do dowodu z zeznań świadków i z przesłuchania stron, chyba że fakt dokonania czynności zostanie uprawdopodobniony dokumentem. W praktyce ten przepis przesądza sprawy o zwrot gotówki przekazanej "z ręki do ręki". Przy braku oznaczonego terminu zwrotu stosuje się art. 723 KC: dług staje się wymagalny po sześciu tygodniach od wypowiedzenia. Pełny katalog pism, którymi osoby prywatne porządkują swoje zobowiązania, znajdziesz w sekcji dokumenty do spraw osobistych i uznania długu.
Oprocentowanie ma twardy sufit. Odsetki ustawowe kapitałowe odpowiadają sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktu procentowego, a odsetki maksymalne z art. 359 § 2¹ KC to ich dwukrotność w stosunku rocznym. Przy opóźnieniu mechanizm jest analogiczny: podstawą jest stopa referencyjna powiększona o 5,5 punktu procentowego, a art. 481 § 2¹ KC dopuszcza jej dwukrotność. Zastrzeżenie wyższego oprocentowania nie unieważnia umowy, lecz z mocy art. 359 § 2² KC redukuje należność do poziomu maksymalnego, dlatego bezpieczniej jest odesłać w umowie do ustawowego wskaźnika niż wpisywać sztywny procent, który po decyzji Rady Polityki Pieniężnej może okazać się za wysoki.
Do pożyczek udzielanych osobie fizycznej poza jej działalnością gospodarczą stosuje się dodatkowo art. 720¹ do 720⁵ KC, dodane ustawą z 6 października 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania lichwie. Pozaodsetkowe koszty liczy się według wzoru ustawowego opartego na kwocie pożyczki i okresie spłaty, a w całym okresie spłaty nie mogą przekroczyć 25 procent całkowitej kwoty pożyczki. Przepisy te wiążą także pożyczkodawcę prywatnego, co bywa zaskoczeniem dla osób przekonanych, że dotyczą wyłącznie firm pożyczkowych.